Reinier, Fons, Constant en Charlotte

Dichters en bewoners van Reinier Claeszenstraat Reinier, Fons, Constant en Charlotte, droegen tijdens Buur(t)feest Amsterdam zelfgeschreven leerzame en humoristische gedichten op muziek voor. Daarbij lieten zij zich inspireren door de straatnamen in de omgeving van hun eigen appartementencomplex. De stukken van eigen hand vielen zo in de smaak dat ze bij deze nog eens na te lezen zijn hieronder. Geniet ervan!

Deze creatieve bewoners pakken hun buren in met hun zelfgeschreven poëzie.

Deze creatieve bewoners pakken hun buren in met hun zelfgeschreven poëzie. Foto: Femmy Weijs Photography.

Zeeheldenbuurtfeestgedichtlied

Introductie

Wij gaan poëtisch dwalen,
Door onze straten en hun namen,
Over zeehelden verhalen,
Dat brengt ons vandaag tezamen.

Want hoe zou dat nou voelen
Als zeeheld van toen?
Je thuis steeds verlaten, varend
Voor wat wereldse roem?
Maar als je mannen gaan muiten
En scheurbuik je test
Heb je drie eeuwen later
Toch mooi een straat hier in West.

 

Reinier Claeszenstraat
Waar en wanneer Reinier is geboren,
Is iets waar ik u niet mee ga storen.
Want onbekend waarvandaan,
Groeide onze Rein niet geheel spontaan,
Toch uit tot zeevaarder van pracht en praal,
En werd zowaar zelfs viceadmiraal.

Een gelukkig verhaal, nee dat werd het niet,
Want Rein had snel zijn eind in ‘t verschiet,
Toen de Spanjaarden hem overvielen,
Moest hij eigenlijk op zijn knieën.

Maar vaderlandslievend en veel te trots,
Besloot hij zelf met dynamiet heel plots,
Zijn eigen vloot in de hens te steken,
Maar niet voordat hij nog eenmaal kon preken:

‘Krijg allemaal maar keihard de pest,
Ik krijg toch wel het gruwelijkste pleintje van West!’

 

Lumeijstraat

Wie denkt dat Lumeij een groot zeeheld was,
Komt deels bedrogen uit,
Want Lumey was een streek, een Belgisch gat,
Maar had wel een heer, een schavuit!

Willem II van der Marck genaamd,
De wreedste admiraal der geuzen,
Een rebel, een killer, die een opstand beraamt,
Om ons te bevrijden van Spaanse reuzen.

Praten deed Willem met wapens en vuisten,
Wat veel Spanjaarden liet beven,
Want allen die zijn straatje zou kruisen,
Zou dit domweg niet overleven.

Onze Willem was geen lieverd nee,
Had half Holland ingenomen,
Vond zijn Waterloo rond Zierikzee,
Maar het ergste moet nog komen.

Want Willem had al lang voorzien,
Dat hij zou krijgen in West-Amsterdam,
Wellicht een plein of straat misschien,
Waar zijn naam te hangen kwam.

Maar Amsterdam was zo gek nog niet,
En gaf daaraan mooi geen gehoor,
De Lumeijstraat is dus wat je nu ziet,
En zo ging Willems eigen naam mooi niet door.
Jan van Galenstraat – limerick

Er was eens een man van verhalen,
Die staat in ons wijkje te stralen
Zijn winkels jawel,
Ontpoppen zich snel,
Ja dat is dus Jantje van Galen.

– Jalalalalaaaaaaaa –

De Kruidvat, de Etos, de Appie,
Bij Bestevaer eet je een happie,
Bij Carmen geknipt,
Used Products geript,
Op ‘t hoekie een bagel en sappie!

– Jalalalalalalalaaaaa –

Bij Plooij loop ik altijd graag binnen,
Om taartje of broodje te innen,
Na een dönertje lam,
Nog wat roti van Ram
Om daarna weer vooraan te beginnen.

– Jalalalalalalalaaaaa –

 

Gedicht voor de onbekende matroos
(…)

 

Maarten HarpertszoonTrompstraat

Een winterochtend in mei
Rillend en trillend
Lopend op weg
Naar slijter De Ruijter

Op zoek naar een borrel
Om te koude te drukken
Wat moet een mens anders
In die vrieskou van mei

Op weg naar mijn neut
Draai ik naar rechts
En wentel me in mijn delier
Het bord: M.H. Tromp

Op vlucht voor de kou
Op jacht naar jenever
‘k wandel door straten
diep in ‘t verleden

Weer kijkend naar rechts
Er hangt nu geen bord
Maar er staat een man
Vol bravoure, snor, sik en ketting

De slag bij Ter Heyde
Tromps laatste schijn
Zuchtend met zijn laatste adem
“Ik heb gedaan, houd goede moed”

Eén keer knip’ren, schuddend van nee
Alles is weg
Ik kijk naar mijn handen
De fles is half leeg

Maar ik heb voldoende
Plotsklaps weer nuchter
Het wordt alweer warmer
Tromps laatste woorden

Ze klinken nog na
Ik vlucht niet langer
In fles of verleden
De koude verslagen

 

Van Speijkstraat – haiku

Te trots voor Belgen

Lont in zijn kruitvat gaf vuur

Nu eten bij Vet

 

Willem de Zwijgerlaan

“Ik zal handhaven”, de lijfspreuk van deze krijger,
Willem van Oranje ofwel Willem de Zwijger!

80 jaar oorlog als resultaat van zijn beleid.
en ook een man die zijn zaad graag verspreidt

Vier vrouwen wilden Willem verslinden
En kregen van hem liefst 16 koningskind’ren

Een boef in bed, een boef in de echt,
Het leven van Willem was één groot gevecht.

Geen zeeheld, geen vaarder, en ook geen vloot,
Maar wel iets dat hij ons allen bood:

Een tramhalte.

0 comments