Het Parool; Bij de Buren

Het Parool2

Tekst: Petra Huijgen
Fotografie: Jörgen Caris

Wekelijks leert een Amsterdammer zijn onbekende buren kennen. Linda en Tjerk hebben allebei heel veel zin in het buurtfeest.

De verwachting
In de jaren dat Linda aan de Hoofdweg woont, sprak ze een enkele keer een buur, maar tot veel contact kwam het niet. “Ik ken wel wat gezichten en af en toe zwaai ik naar mensen vanaf mijn balkon, maar ergens vond ik het jammer dat het daarbij bleef.”

Toen ze op een avond op haar balkon stond, hoorde ze ergens een baby huilen. Door de akoestiek kon ze niet horen waar het geluid precies vandaan kwam. Zo werd haar idee geboren voor een buurtfeest in de binnentuinen: muziek vanaf de balkons, drankjes in de tuinen en slingers en ballonnen. Op 31 mei is het zover.

Met een laptop in de hand belde ze bij al haar buren aan en zo sprak ze ook een keer buurman Tjerk, op wiens balkon Linda uitkijkt. “Ik kreeg allerlei verschillende reacties, maar niemand reageerde zo vrolijk als Tjerk.”

De ontmoeting
“Hier is het alvast feest,” zegt Linda lachend als ze de woonkamer binnenstapt. Zelf was ze net vlaggetjes aan het inpakken als promotie voor het buurtfeest, maar hier hangen ze al aan het plafond. “Mijn huisgenootje was jarig,” zegt Tjerk. Er waren ook ballonnen, maar die liggen inmiddels in de binnentuin. Hij blies er honderd op en stopte ze als verrassing in de douche. “Toen ze ’s nachts naar de wc ging, dacht ze eerst dat er iemand in de douche stond, vanwege de schaduwen.”

Tjerk en Linda moeten weer lachen als ze aan hun eerste ontmoeting terugdenken. Linda belde voor de zoveelste keer bij iemand aan om te vertellen over haar plannen, en Tjerk riep joviaal: “Ha, kom je voor het buurtfeest?” Ze was stomverbaasd, want hoe Tjerk dat wist? Nou, niet. Tjerk: “Ik dacht: ik zeg maar wat. Want wie houdt er nou een buurtfeest in Amsterdam?”

Dat is in de geboortestreek van Tjerk wel anders. In het oosten van Nederland, dáár doen ze aan buurtfeesten. In Kilder, het dorp vlak bij Doetinchem waar hij vandaan komt, worden zonder pardon de straten afgesloten als er een feestje wordt gehouden. En iedereen weet precies waar je moet zijn voor de juiste spullen. “Dan heeft Annie op nummer 37 statafels, Herman op nummer 80 een betonschaar… Zo gaan die dingen.”

Daarom was hij ook blij verrast toen hij van de plannen van de buurvrouw hoorde: een buurtfeest in de toch wat anoniemere grote stad. “Bij hoeveel mensen had je ook alweer aangebeld?” Honderd, zegt Linda. Op een gegeven moment wist ze niet meer waar ze was. Bij sommige mensen bleef ze even thee drinken om meer over het feest te vertellen, anderen hadden minder interesse. Bij iedereen van wie de woning aan de binnentuin grenst, gooit ze een flyer in de bus. Een beetje spannend is het wel, maar Tjerk heeft er in elk geval alvast veel zin in.

Vlak voordat ze weggaat, ziet ze drie enorme dozen verkleedkleren staan. “Dat is voor mijn lipdubs.” Filmpjes waarbij mensen een lied playbacken, wat Tjerk dan filmt. Gisteren was hij bijvoorbeeld in Wolvega op een verjaardag van een vrouw die vijftig werd. “Dan willen ze graag een liedje van Abba doen en ik maak daar een lipdubfilmpje van. Hartstikke gezellig.”

Wil je ook je buren leren kennen? Mail naar bijdeburen@parool.nl.

0 comments